استفاده از عقبگرد(Rollback) در سالیدورک

به عقب بردن یک مدل، یکی از اولین و ساده‌ترین کارهایی است که ما هنگام آزمایش یک مدل انجام می‌دهیم. یعنی اینکه ما با استفاده از نوار عقبگرد(Rollback bar)  می‌توانیم نتایج درخت طراحی(design tree) را بررسی کنیم. ترتیبی که ما فیچرها را ایجاد می‌کنیم، ثبت می‌شود و اگر این ترتیب را تغییر دهیم، با یک نتیجه‌ی هندسی متفاوت مواجه خواهیم شد. برای قرار دادن مدل در این حالت عقبگرد، می‌توانید از چند روش استفاده کنید:

1. می‌توانید نوار عقبگرد(Rollback) را با نشانگر ماوس درگ(Drag) کنید. 
2. می‌توانید راست-کلیک(RMB) کنید و یکی از گزینه‌های Rollback را انتخاب کنید. 
3. می‌توانید یک فیچر، به جز آخرین مورد را در درخت طراحی ویرایش(Edit) کنید(سالیدورک به طور خودکار مدل را به عقب برمی‌گرداند). 
4. می‌توانید برای کنترل نوار عقبگرد(Rollback) با استفاده از دکمه‌های جهت‌دار، از منوها به آدرس Tools ➢ Options ➢ FeatureManager ➢ Arrow Key Navigation بروید. 
5. می‌توانید به هنگام ویرایش یک فیچر یا اسکچ، مدل را ذخیره(Save) کنید سپس از مدل خارج شوید. هنگامی که این پارت دوباره باز شود، به مکانی از اسکچ که در حال ویرایش بود، عقبگرد می‌کند. 
6. می‌توانید وقتی که مدت زیادی از بازسازی(rebuild) یک مدل می‌گذرد، دکمه‌س Esc را فشار دهید. این روش به ما کمک می‌کند تا وقتی که دکمه‌ی Esc را فشار دادیم، به آخرین فیچری که بازسازی(rebuilt) شده است، عقبگرد کنیم. اما در عمل، به ندرت دیده ام که این روش کار کند. بلکه این روش، کلّ مدل را بازسازی(rebuild) می‌کند. 
7. می‌توانید یک وجه(face) از مدل را انتخاب کنید و از منوی باز شده آیکون Rollback را انتخاب کنید. خواهید دید که FeatureManager به نقطه‌ای از لیست فیچرها، درست قبل از آن فیچری که ایجاد شده بود، عقبگرد می‌کند.  
8. می‌توانید در ناحیه‌ی گرافیکی، یک وجه(face) را انتخاب کنید و آیکون Rollback را انتخاب کنید. خواهید دید که مدل درست به قبل از فیچری که آن وجه(face) را ایجاد کرده بود، عقبگرد می‌کند. این یک فن عالی برای این است که به طور سریع، قبل از اینکه یک فیلت خاص اعمال شده باشد، عقبگرد کنیم. 

استفاده از نوار عقبگرد(Rollback Bar) در سالیدورک

نوار عقبگرد، که معمولاً در پایین FeatureManager در سندهای پارت از سالیدورک قرار دارد، به ما امکان می‌دهد تا پارت مورد نظر را تقریباً در هر حالتی از تاریخچه‌ی مدل قرار دهیم. نوار عقبگرد، مشابه با فرمان Undo نیست. نوار مذکور، معادل با این است که در زمان به عقب برویم تا کارهای خود را در یک نقطه‌ی خاص تغییر دهیم و آنگاه هر کاری که پس از آن نقطه انجام داده‌ایم را تکرار کنیم. تصویر 12.1 نوار عقبگرد را در حال استفاده، نشان می‌دهد. توجه کنید که نشانگر ماوس چگونه تغییر می‌کند و هنگامی که آن را روی نوار مورد نظر حرکت می‌دهیم به شکل یک دست درمی‌آید. 

فیچرهای از بین رفته(Consumed) در سالیدورک

هنگامی که از یک اسکچ برای یک فیچر مانند Sketch Driven Pattern استفاده کنیم، این اسکچ در درخت طراحی(design tree) در جایی که ایجاد شده است، باقی می‌ماند. اما اکثرِ فیچرهای دیگر، مانند اکسترودها، اسکچ را از بین می‌برند(consume the sketch). یعنی اینکه اسکچ مورد نظر از ترتیب طبیعی خود در FeatureManager ناپدید می‌شود، و تحت فیچری که از آن ایجاد شده است، نشان داده می‌شود. به اسکچ‌های از بین رفته، گاهی اوقات اسکچ‌های جذب شده(absorbed sketches) گفته می‌شود. برای نشان دادن فیچرها به ترتیب طبیعی شان، به جای ترتیب از بین رفته(consumed order)، می‌توانید از گزینه‌ی Show Flat Tree استفاده کنید(از کلیدهای ترکیبی Ctrl+T استفاده کنید)، که می‌توانید روی نام پارتی که در بالای FeatureManager قرار دارد، راست-کلیک کنید و در بخش Tree Display به آن دسترسی پیدا کنید، همان طور که در تصویر 12.2 نشان داده شده است. 

بررسی رابطه‌ی والد و فرزندی(Parent-Child) در سالیدورک

در نمودارهای درخت خانوادگی، در رابطه‌ی والد و فرزندی، والدین در بالا قرار می‌گیرند و فرزندان در زیر والدین منشعب می‌شوند. در سالیدورک، رابطه‌های والد و فرزندی، به طور متفاوتی قرار می‌گیرند. تصویر 12.3 تفاوت بین یک درخت خانوادگی و یک درخت طراحی سالیدورک را نشان می‌دهد. 

ما می‌توانیم رابطه‌های والد و فرزندی را بین فیچرهای سالیدورک نمایش دهیم؛ برای انجام این کار، همان طور که در تصویر 12.4 نشان داده شده است، روی یک فیچر راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Parent/Child را انتخاب کنید. این به ما کمک می‌کند تا رابطه‌ها را قبل از اینکه هیچ ویرایش(edit) یا حذف کردنی را انجام دهیم، مشخص کنیم. 

زیرا می‌توانیم ببینیم که کدام فیچرها حذف خواهند شد یا معلق(go dangling) خواهند شد(مرجع خود را از دست خواهند داد). همچنین، Dynamic Reference Visualization (DRV) در نشان دادن هردوی رابطه‌های والد و فرزند مفید است(اما همان طور که در تصویر 12.4 نشان داده شده است، مشخص نمی‌کند که Sketch6 یک والد از Cut-Extrude2) است. برای روشن کردن DRV می‌توانید از منوها به آدرس View ➢ User Interface ➢ Dynamic Reference Visualization بروید. 

(تصویر 12.1 استفاده از نوار عقبگرد)

(تصویر 12.2 انخاب گزینه‌ی Show Flat Tree)

(تصویر 12.3 تفسیرهای مختلف ساختار رابطه‌ی والد و فرزندی)

(تصویر 12.4 پنل Parent/Child Relationships و Dynamic Reference Visualization)

هنگامی که سالیدورک فیچر فرزند را در بالا قرار می‌دهد، درواقع رابطه را وارونه می کند( مانند قسمت سمت راست از تصویر 12.3). در بخش FeatureManager از سالیدورک، قدیمی‌ترین مشخصه در تاریخچه در بالای درخت قرار دارد، اما فرزندان قبل از والدین لیست شده‌اند. فرض کنید از یک اسکچ، یک اکسترود ایجاد کرده باشیم، بنابراین این اسکچ قبل از اکسترود، در FeatureManager قرار دارد. اما سالیدورک این اسکچ را در زیر اکسترود قرار می‌دهد. این ساختار‌دهی مجدد می‌تواند هنگامی که یک اسکچ(بعنوان مثال Sketch1) در ابتدا، در تاریخچه‌ی پارت ایجاد شده است، آشکارتر شود و باعث شود که از این اسکچ تا زمان زیادی، برای ایجاد یک فیچر(بعنوان مثال Extrude5) استفاده نشود.

اگر FeatureManager  را فیچر به فیچر به سمت پایین ببریم، به نقطه‌ای در انتهای درخت طراحی(design tree) می‌رسیم که Extrude5 ظاهر می‌شود و Sketch1 به طور ناگهانی از موقعیت خود در بالای درخت حرکت می‌کند و در زیر Extrude5 در پایین درخت قرار می‌گیرد. این سناریو ممکن است باعث ایجاد موقعیتی شود که بسیاری از اسکچ‌ها و دیگر فیچرهایی که بین Sketch1 و Extrude5 ایجاد شده‌اند، وابسته به Sketch1 شوند؛ یعنی در جایی که Sketch1 به طور اتفاقی پس از تمام این فیچرها ظاهر می شود.درک این موضوع می‌تواند مشکل باشد اما کلیدی برای ویرایش موثر پارت ها است؛ به خصوص پارت‌هایی که دیگران ایجاد کرده‌اند. 

نکته‌ی اصلی در اینجا این است که سالیدورک بسیاری از رابطه‌ها را وارونه نشان می‌دهد. ما نیاز داریم بفهمیم که چگونه این رابطه‌های محدود به تاریخچه را هدایت و مدیریت کنیم. برای حل مشکلات درباره‌ی زمان‌بندی ترتیب فیچرها، هنگام مقایسه با رابطه‌ی ترتیب فیچرها، آیتم به آیتم، درخت یک مدل را به عقب برگردانید یا می‌توانید با گزینه‌ی Flat Tree کار کنید. برای آموزش کار با گزینه‌ی Flat Tree می‌توانید ابتدای این مقاله را مطالعه کنید. این گزینه باعث می‌شود که منحنی‌ها و اسکچ‌های دو بعدی و سه بعدی به ترتیبی که ایجاد شده‌اند قرار گیرند. 

عقبگرد کردن فیچرهایی که چند والد(Parent) دارند

فرض کنید یک مثال داریم که در آن یک لافت(loft) به همراه منحنی‌های راهنما(guide curves) وجود دارد. اگر در ابتدا منحنی‌های راهنما را ایجاد کنیم و آنگاه سطح مقطع‌های(profiles) لافت را با رجوع به این منحنی‌های راهنما ایجاد کنیم، لافت(loft) به طور خودکار این اسکچ‌ها را هنگامی که در زیر فیچر Loft قرار گیرند، دوباره مرتب می‌کند؛ به گونه‌ای که سطح مقطع‌ها به ترتیبی که انتخاب شده اند، لیست شوند و منحنی‌های راهنما به همان ترتیبی که انتخاب شده‌اند، در زیر آن قرار گیرند. این موضوع در تصویر 12.5 نشان داده شده است. 

اگر می‌خواهید به عقب برگردید و هریک از رابطه‌های بین این اسکچ‌ها را ویرایش(edit) کنید، این بازسازی می‌تواند گیج کننده باشد. ترتیبی که اسکچ‌ها نمایش داده شده‌اند، همان ترتیبی که ما آنها را ایجاد کرده‌ایم نیست. برای دانلود این مثال، می‌توانید از فایل با نام Chapter 12 Loftwgc.sldprt استفاده کنید. برای دانلود این فایل، اینجا کلیک کنید. 

(تصویر 12.5 : چند والد و مرتب سازی دوباره ی اسکچ)

استفاده از دیگر تکنیک‌های عقبگرد(Rollback)

ابزار Rollback در منوی راست-کلیک(RMB) ماوس قرار دارد. برای استفاده از آن، به سادگی روی یک فیچر راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Rollback یا Roll To Previous را انتخاب کنید. اگر قبلاً نوار عقبگرد را به عقب برگردانده باشید و در زیر این نوار، راست-کلیک کنید، چند گزینه را مشاهده خواهید کرد مثل گزینه‌ی Roll Forward یا Roll To End و Roll to Previous.

هنگامی که در حالت Edit قرار داریم، ویرایش هر فیچری به جز آخرین فیچر، نیز به ما کمک می‌کند تا مدل را به عقب برگردانیم. همینکه ما فیچر یا اسکچ را بازسازی(rebuild) کنیم، سالیدورک تمام درخت طراحی(design tree) را بازسازی می‌کند. تنظیم Arrow Key Navigation که در آدرس Tools ➢ Options ➢ View قرار دارد، به ما امکان می‌دهد تا از دکمه‌های جهت دار کیبورد برای دستکاری نوار عقبگرد استفاده کنیم. در شرایط عادی، دکمه‌های جهت دار، جهت ویو(view) را کنترل می‌کنند، اما پس از اینکه ما نوار عقبگرد را یک بار با استفاده از ماوس حرکت دادیم، کلیدهای جهت دار بالا و پایین، نوار عقبگرد را کنترل می‌کنند. کلیدهای جهت دار چپ و راست، تاثیری در نوار عقبگرد ندارند. 

احتیاط کنید!

تنها وضعیتی که این تکنیک، آنگونه که انتظار داریم، کار نمی‌کند، وقتی است که داریم روی یک پارت در زمینه‌ی اسمبلی کار می‌کنیم و درخت طراحی عقبگرد(rolled back) شده است. کلید جهت پایین، به سادگی باعث می‌شود نوار عقبگرد بلافاصله به انتهای درخت طراحی برده شود.