ایجاد یک جدول طراحی ساده در سالیدورک

وقتی که می‌خواهیم یک جدول طراحی(design table) ایجاد کنیم، به طور کلی نیاز داریم نام‌های مناسبی را برای دایمنشن‌ها، اسکچ‌ها و فیچرها انتخاب کنیم. به یاد داشته باشید که با اینکه فیچر مورد نظر به راحتی قابل مشاهده است و تغییر نام آن آسان است، اما اکثر دایمنشن‌ها احتمالاً به اسکچ‌ها تعلق دارند، که نیاز داریم یا می‌خواهیم آنها را تغییر نام دهیم. نام‌ها باید نشان دهنده‌ی عملکرد یا موقعیت آیتم باشند. این ایده‌ی خوبی است که به هنگام تغییر نام دادن آیتم‌ها، نام دایمنشن‌ها را نمایش دهیم. 

به یاد داشته باشید که ما می‌توانیم نام دایمنشن‌ها را با رفتن به آدرس View ➢ Dimension Names نمایش دهیم. در تصویر 11.21 نتیجه‌ی تغییر نام دادن فیچرها و دایمنشن‌ها نشان داده شده است. 

(تصویر 11.21 فیچرها و دایمنشن‌های تغییر نام داده شده)

ما  می‌توانیم یکی از سه تکنیک زیر را برای اضافه کردن یک جدول طراحی به یک پارت سالیدورک،  مورد استفاده قرار دهیم. برای انجام این کار، از منوها به آدرس Insert ➢ Tables ➢ Design Tables بروید.:

Insert Blank Design Table : این روش از یک تمپلیت خالی استفاده می کند که حاوی بدنه‌ی پنهانی است، اما مقداری ندارد. 

Auto-Create Design Table: این روش، جدول طراحی جدید را با هر پیکربندی که موجود است، و هر آیتمی که بین کانفیگ‌ها متفاوت است، پر می‌کند. 

From File: این روش به ما امکان می‌دهد تا به طور اکسترنال، یک جدول طراحی ایجاد کنیم و آن را ایمپورت(import) کنیم. 

من ترجیح می‌دهم که از روش Auto-Create استفاده کنم، این روش وقتی مناسب است که پیکربندی‌ها موجود باشند. روش From File وقتی مناسب است که یک جدول طراحی از یک پارت دیگر اکسپورت(export) شده باشد و به طور اکسترنال، ذخیره(save) شده باشد و در پارت فعلی، آورده شده باشد. در مثالی که در زیر می آید، ما از روش Insert Blank Design Table استفاده کرده‌ایم. 

دانلود پارت مناسب این مقاله

اگر می‌خواهید روند ایجاد جدول طراحی را در این مقاله دنبال کنید، برای دانلود پارت مورد نظر، اینجا کلیک کنید. 

تصویر 11.22 نتیجه‌ی شروع کار با جدول طراحیِ خالیِ جدید را نشان می دهد. ممکن است متوجه شده باشید که نوار عنوان پنجره‌ی مورد نظر در بالا، می‌گوید این سالیدورک است اما نوارابزارها بسیار شبیه به رابط کاربری اکسل هستند. علت این کار این است که اکسل درواقع در درون سالیدورک اجرا می شود. اگر در بیرون از این پنجره‌ی اکسل کلیک کنید، می‌تواند باعث شود که این پنجره‌ی اکسل، بسته شود. 

اما چندین آیتم در بیرون از این پنجره‌ی اکسل وجود دارند که می‌توانیم آنها را بدون اینکه این پنجره‌ی اکسل بسته شود، انتخاب کنیم؛ از جمله فیچرهایی که در FeatureManager قرار دارند و دایمنشن‌هایی که در پنجره‌ی گرافیکی قرار دارند. ما همچنین می‌توانیم ویو(view) را در پنجره‌ی گرافیکی بچرخانیم یا گسترش(pan) دهیم ، بدون اینکه پنجره‌ی Design Table بسته شود. اگر کمی احتیاط کنید، می‌توانید کادر نازک هاشور خورده ی پنجره‌ی اکسل را درگ(drag) کنید، تا سایز یا موقعیت آن را تنظیم کنید. 

(تصویر 11.22 رابطی برای ایجاد جدول طراحی و جدول طراحی خالی شده)

ما همچنین می‌توانیم جدول‌های طراحی(design tables) را در یک پنجره‌ی جداگانه، ویرایش(edit) کنیم؛ که کار ویرایش را ساده‌تر می‌کند اما اضافه کردن نام‌های دایمنشن و فیچر را سخت‌تر می‌کند. برای ویرایش کردن جدول مذکور در پنجره‌ی خودش، روی این جدول در FeatureManager راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Edit Table In New Window را انتخاب کنید. تصویر 11.23 یک جدول طراحی که کاملاً تنظیم شده است را با کمی پیچیدگی نشان می‌دهد. با اینکه نیاز نیست اولین جدول طراحی شما به این پیچیدگی باشد. این مثال نشان می‌دهد که چه کاری می‌توانیم با این فیچر انجام دهیم. 

(تصویر 11.23 : یک جدول طراحی که پر شده است)

نام‌های کانفیگ در ستون اول قرار دارند و نام‌های فیچر یا پروپرتی(property) در ردیف دوم قرار دارند. ردیف اول، برای نام جدول رزرو شده است. همه‌ی این موارد به طور اتوماتیک توسط سالیدورک تنظیم می شوند. 

نکته: چونکه وقتی داریم با جدول‌های طراحی کار می‌کنیم، درواقع داریم در اکسل کار می کنیم، می‌توانیم از فرمت‌دهی اکسل استفاده کنیم؛ یعنی همان طور که در تصویر 11.23 مشاهده می‌کنید، متن‌های عنوان‌های ستون‌ها، 90 درجه چرخیده اند. برای چرخاندن متن در یک جدول، روی یک سلول یا گروهی از سلول‌ها یا یک ردیف، راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Format Cells را انتخاب کنید، سپس زبانه‌ی Alignment را انتخاب کنید. 

گام بعدی این است که در جدول طراحی جدید خود، چند نام را برای پیکربندی‌ها تایپ کنیم. چونکه داریم در اکسل کار می‌کنیم، تمام قابلیت ‌ها در دسترس هستند. برای پر کردنِ ستونِ نامِ پیکربندی‌ها، ما از سه مقدار 001 و 002 و 003 استفاده کرده‌ایم. 

گام بعدی این است که در ردیف دوم، چند نامِ فیچر و دایمنشن را قرار دهیم. اولین کاری که باید انجام دهیم، این است که فیچر HexDrive را سرکوب(suppress) کنیم. برای اینکه این فیچر در اول لیست قرار گیرد، روی سلول B2 کلیک کنید و آنگاه روی فیچر HexDrive در FeatureManager دابل-کلیک کنید. نام فیچر و حالت سرکوب فعلی آن، با تمام سینتکس ضروری و املای صحیح آن، در جدول طراحی مورد نظر اضافه شده اند. برای چرخاندن متن در این ردیف به طور عمودی، روی ردیف شماره 2 راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Format Cells را انتخاب کنید، سپس روی زبانه‌ی Alignment کلیک کنید و جهت را روی 90 درجه قرار دهید. 

کلمه‌ی UNSUPPRESSED کاملاً با حروف بزرگ نوشته می‌شود، با اینکه تمام چیزی که ما نیاز داریم، استفاده از یک U یا از یک S می باشد. این کلمه را با یک S جایگزین کنید و روی خطی که بین عنوانِ ستونِ حروف B و C که در بالای پنجره‌ی اکسل قرار دارد، دابل-کلیک کنید تا ستون B را تا حد امکان کوتاه کنید. بقیه‎ی ردیف‌های بین U ها و Sها را در پیکربندی‌های مختلف برای فیچر HexDrive با suppress یا unsuppress پر کنید. تصویر 11.24 حالت فعلی این جدول طراحی را نشان می دهد. 

(تصویر 11.24 : ایجاد جدول طراحی)

پنجره‌ی Design Table را ببندید، و در جعبه‌ی پیغامی که پیکربندی‌های جدید را لیست می کند، که توسط جدول طراحی ایجاد شده‌اند، روی OK کلیک کنید. اکنون FeatureManager را جدا(split ؟) کنید و بخش پایینی را در ConfigurationManager تنظیم کنید و روی برخی از پیکربندی‌ها دابل-کلیک کنید. 

توجه کنید که در کانفیگ‌ها، در جایی که یک S را مشخص کرده‌ایم، HexDrive سرکوب(suppress) می شود و دیگر در مدل ظاهر نمی‌شود. اکنون می‌توانیم یک دایمنشن را در جدول طراحی(design table) اضافه کنیم. وقتی که داریم یک دایمنشن را اضافه می‌کنیم، بهتر است که دایمنشن‌ها را در تمام زمان‌ها، در صفحه‌ی نمایش نشان دهیم. برای نشان دادن تمام دایمنشن‌ها در پارت، روی فولدر Annotations در FeatureManager راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Display Annotations را انتخاب کنید. اگر دایمنشن‌ها نمایش پیدا نکردند، به عقب برگردید و گزینه‌ی Show Feature Dimensions را انتخاب کنید. دایمنشن‌ها را مرتب کنید؛ تا بتوانید به وضوح تمام آنها را مشاهده کنید؛ همان طور که در تصویر 11.25 نشان داده شده است. 

(تصویر 11.25: تنظیمات نمایش دایمنشن و انوتیشن)

برای اینکه دوباره جدول طراحی را نمایش دهید، آن را در ConfigurationManager پیدا کنید و روی آن راست-کلیک کنید و گزینه‌ی Edit Table را انتخاب کنید. اگر فیچر مربوطه را ویرایش(edit) کنیم، تنظیمات به کار رفته برای جدول طراحی نیز تغییر می کنند. Edit Table در New Window یک گزینه است که بعداً از آن استفاده خواهید کرد؛ زیرا کارهای زیادی را آسان می کند. اما فعلاً، استفاده از گزینه‌ی Edit Table ساده ترین راه برای اضافه کردن آیتم‌های جدید در جدول طراحی، می‌باشد. 

نکته: اگر یک پنجره با نام “Add Rows and Columns” برای شما ظاهر شد، فعلا فقط کافیست روی OK کلیک کنید. در بخش پایینی این پنجره، لیست پارامترهایی که تغییر کرده اند نشان داده می‌شود. و از شما درخواست می‌کند که آیا می‌خواهید هریک از پارامترهای تغییر یافته را در جدول طراحی اضافه کنید؟ اگر میخواهید آنها را اضافه کنید، فقط کافیست پارامتر مورد نظر را در بخش پایینی انتخاب کنید و روی OK کلیک کنید. 

اگر جدول طراحی، در بالای مدل شما نمایش داده می‌شود، یا می‌توانید، مدل را حرکت دهید، یا، جدول طراحی را حرکت دهید. حرکت دادن جدول طراحی کمی دشوار است و نیاز به درگ کردن کادر راه راه، از پنجره‌ی اکسل دارد. به یاد داشته باشید که این پنجره را از طریق کشیدن گوشه‌ها یا نقاط میانی حرکت ندهید زیرا فقط باعث تغییر اندازه ی آن خواهد شد. اگر درون کادر مورد نظر کلیک کنید، چیزی تغییر نخواهد کرد. اگر در بیرون از کادر کلیک کنید، پنجره‌ی اکسل بسته خواهد شد.

حرکت دادن مدل، ممکن است آسانتر باشد. برای انجام این کار، کلید Ctrl را نگه دارید و در یک فضای خالی در پنجره‌ی گرافیکی درگ کنید. خواهید دید که صفحه‌ی نمایش حرکت می‌کند و می‌توانیم دایمنشن‌های پارت را مشاهده کنیم.

سلول C2 یا مکانی که سلول بعدی آن در ردیف دوم قرار دارد را انتخاب کنید، و روی دایمنشن OverallLength در پنجره‌ی گرافیکی دابل-کلیک کنید. سالیدورک سینتکس مناسب را همراه با مقدار فعلی برای اولین پیکربندی در لیست، به جدول طراحی اضافه می‌کند. 

مقادیر را برای بقیه‌ی پیکربندی‌ها پر کنید. اکنون می‌توانید این مقادیر را در اکسل، با استفاده از هریک از تکنیک‌های در دسترس، محاسبه کنید. از جدول طراحی خارج شوید و پیکربندی‌های مختلف را روشن یا خاموش کنید، تا طول‌های(lengths) مختلف آنها را مشاهده کنید. 

این مثال‌ها به ما کمک می‌کنند تا شروع به کار با پیکربندی‌ها و جدول‌های طراحیِ پیچیده‌تر کنیم. هر دایمنشنی که توسط جدول طراحی کنترل شده باشد(و از این رو قفل شده باشد) به رنگ صورتی در صفحه‌ی نمایش نشان داده می‌شود. 

ما می‌توانیم یک ردیف(row) که عملکرد خاصی داشته باشد را بین دومین و سومین ردیف اضافه کنیم. از این ردیف می‌توانیم برای شناسایی عنوان‌ها(headings) با نام هایی که توسط کاربران مشخص شده اند، استفاده کنیم. اگر از این روش استفاده کنید، ممکن است بخواهید ردیف دوم را مخفی کنید. ردیف دوم نمی‌تواند حذف شود.