کنترل Custom Properties در سالیدورک

چندین دلیل وجود دارد که ممکن است شما را مجبور به استفاده از ویژگی‌های شخصی(custom properties) کرده باشد. از جمله کامل سازی با جستجوها برای یک سیستم مدیریت داده‌های محصول(Product Data Management system)؛ و پر کردن بلوک های عنوانِ دراوینگ(drawing title) یا اضافه کردن اطلاعات به BOM. 

وقتی که از ویژگی های شخصی(custom properties) با پیکربندی‌ها استفاده کنیم، باید از رابط Configuration Specific Custom Properties (یا یک تب custom property که به درستی پیکربندی شده باشد، یا جعبه‌ی مکالمه‌ی Modify Configurations) استفاده کنیم؛ که به ما امکان می دهد تا تعدادی custom property داشته باشیم که با هر پیکربندی(configuration) تغییر کنند. 

ویژگی های شخصی استاندارد(Standard custom properties) به پارت سطح بالایی(top-level) اعمال می شوند و مقدار مشابهی را برای تمام پیکربندی‌ها نگهداری می کنند. قابلیت configuration-specific برای موقعیت‌هایی مانند شماره‌های مختلف پارت برای پیکربندی‌ها و موقعیت‌های زیاد دیگری که عمدتاً توسط استفاده شما از پیکربندی‌ها محدود می‌شوند، مفید است. 

زبانه‌ یا تب Custom از جعبه‌ی مکالمه‌ی Summary Information هنوز ویژگی‌های شخصی‌ای(custom properties) که با پیکربندی‌ها(configurations) در پارت تغییر نمی‌کنند را اعمال می کند. رابط کاربری برای مدیریتِ دستیِ ویژگی‌های شخصی(custom properties)، در تصویر 11.17 نشان داده شده است. با انتخاب File ➢ Properties از منوها، می توانید به این جعبه‌ی مکالمه دسترسی داشته باشید. 

(تصویر 11.17 :تب Configuration Specific در جعبه‌ی مکالمه Summary Information)

ما همچنین می‌توانیم با انتخاب یک گزینه از لیست کشویی که در پایین ستون Value/Text Expression قرار دارد، ویژگی‌های شخصی(custom properties) را به ویژگی‌های جرمی(mass properties) و دایمنشن‌های مدل و مقادیر پیوندی(link values) و متن اسکچ(sketch text) و متغیرهای سراسری(global variables) پیوند(link) بزنیم؛ این لیست کشویی وقتی ظاهر می‌شود که یک سلول(cell) را در ستون مذکور انتخاب کنیم. 

برای پیوند(link) زدن یک ویژگی شخصی(custom property) به یک دایمنشن از مدل، به سادگی جعبه‌ی Value/Text Expression که در رابط Summary Information قرار دارد، را انتخاب کنید، سپس روی یک دایمنشن در پنجره‌ی گرافیکی کلیک کنید. 

دوباره می‌گوییم که مدیریت این داده برای یک کانفیگ تکی یا تنها برای تعدادی از کانفیگ‌ها خیلی راحت است اما انجام این کار برای تعدادهای زیاد، می‌تواند خیلی مشکل شود؛ که در آن، استفاده از جداول طراحی(design tables) می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.