آموزش کنترل suppress در سالیدورک

سرکوب یا Suppress کردن یک فیچر درست مانند خاموش کردن آن است. با انجام این کار، متن فیچر در FeatureManager به رنگ خاکستری نشان داده می شود. با استفاده از پیکربندی‌ها(configurations) می‌توانیم یک فیچر را در یک کانفیگ سرکوب کنیم و آن را در یک کانفیگ دیگر از حالت سرکوب بیرون بیاوریم. همچنین هنگامی که یک فیچر سرکوب شود، اسکچی که وابسته به آن است لزوماً سرکوب نمی شود. 

هنگامی که داریم با تکنیک‌های دستیِ پیکربندی کار می کنیم، دو روش برای کنترل سرکوب(suppression) وجود دارد: سرکوب کردن فیچرها به صورت دستی؛ و ایجاد پیکربندی‌ها با گزینه های مناسب، برای گنجایش فیچرهای جدید؛ که قبلاً در این فصل در مورد آن بحث کردیم. علاوه بر دکمه‌ی نوار‌ابزار Suppress، ما همچنین می توانیم از عملکردهای Unsuppress و Unsuppress With Dependents استفاده کنیم. 

وقتی که یک فیچر را سرکوب(suppress) کنیم، هر فیچری که وابسته به آن باشد نیز سرکوب خواهد شد. سپس اگر از فیچر Unsuppress استفاده کنیم، تنها خود این فیچر از حالت سرکوب بیرون خواهد آمد(unsuppress خواهد شد). اما عملکرد Unsuppress With Dependents باعث می‌شود تمام فیچرهای وابسته نیز از حالت سرکوب بیرون بیایند. 

نکاتی درباره‌ی کارایی(Performance)

سرکوب(Suppress) کردن فیچرهای پیچیده، یک راه عالی برای بهبود کارایی می باشد.  کاربران باتجربه، اغلب از یک پارت، یک پیکربندی ایجاد می کنند، که بعنوان یک کانفیگ ساده شده مورد استفاده قرار می گیرد؛ به طوری که در آن، پترن‌ها و فیلت ها و فیچرهای متنیِ اکسترود شده در آن سرکوب شده اند. هنگامی که شروع به کار با اسمبلی‌ها می کنیم، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می کند. 

به دلایلی که در فصل اسمبلی‌ها در مورد آن بحث خواهیم کرد، ایجاد یک پیکربندی به نام “simplified” برای هر پارت، می تواند یک مزیت مهم داشته باشد. شما می‌توانید دومین پیکربندی را در فایل‌های تمپلیت ایجاد کنید، تا این ساختار به طور اتوماتیک در داخل پارت های جدید و اسمبلی ها وجود داشته باشد. 

به طور کلی کاربران سالیدورک ترکیبی از این روش‌ها را به کار می‌گیرند، عمدتاً چونکه پیکربندی‌ها معمولاً در یک مدل کامل شروع به کار نمی کنند. آنها اغلب هنگامی که مدل هنوز در حال انجام(in progress) است اضافه می شوند؛ بنابراین فیچرها پس از اینکه کاربران پیکربندی‌ها را ایجاد کنند، اضافه می شوند. 

در سمت چپ تصویر 11.16 می‌توانید یک فیچر را مشاهده کنید که به صورت یک‌در‌میان در درخت، unsuppress و suppress شده است. متن و آیکون فیچر suppress شده به رنگ حاکستری نشان داده می شود. 

ما می توانیم روی فیچر راست‌کلیک کنیم و آنها را سرکوب(suppress) کنیم، یا می‌توانیم از منوی Edit این کار را انجام دهیم یا با استفاده از یک ابزار در نوارابزار سالیدورک این کار را انجام دهیم. دکمه‌ی Suppress به طور پیش‌فرض در یک نوارابزار قرار ندارد، اما می توانیم آن را به همراه دیگر دکمه‌های نوارابزار Features، در جعبه مکالمه‌ی Commands (در آدرس Tools ➢ Customize ➢ Commands) پیدا کنیم. 

تنها، منوی Edit است که گزینه‌های Unsuppress With Dependents و This Configuration و All Configurations و Specify Configurations را برای هریک از عملکردهای Suppress و Unsuppress و Unsuppress With Dependents ارائه می دهد. 

(تصویر 11.16 : سرکوب یا Suppress کردن یک فیچر)

استفاده از گزینه‌ی Unsuppress With Dependents می‌تواند باعث صرفه‌جویی زیادی در زمان یا دردسر‌هایِ جستجو کردنِ تمامِ فیچرهایِ متکی به یک فیچر، که سرکوب(suppress) شده است، شود. چونکه این گزینه در منوی راست‌کلیک(RMB) ماوس در دسترس نیست، این عملکرد کمتر از انچه که باید، مورد استفاده قرار می گیرد. 

ممکن است ما به کنترل بیشتری نسبت به استفاده از suppress و unsuppress کردنِ فیچرها، نیاز داشته باشیم. تمام سه گزینه(یعنی Suppress و Unsuppress و Unsuppress With Dependents) خودشان از سه گزینه‌ی زیر برخوردار هستند:

• This Configuration
• All Configurations
• Specified Configurations

گزینه های منوی کشویی(Edit ➢ Suppress)، قابلیت های بیشتری نسبت به منوی راست‌کلیک(RMB)، به ما ارائه می دهند.