آموزش پیکربندی های مشتق شده در سالیدورک

پیکربندی های مشتق شده(Derived configurations) به کانفیگ هایی گفته می شود که به دیگر کانفیگ ها وابسته هستند. ما می توانیم آنها را از منوی RMB (منوی راست کلیک ماوس) در یک پیکربندی(configuration) ایجاد کنیم و آنها در زیر گانفیگ والد خود به صورت تورفتگی ظاهر می شوند. تصویر 11.13 منوی RMB و موقعیت گانفیگ حاصل شده را در درخت مورد نظر نشان می دهد. 

پیکربندی های مشتق شده، از مقادیر و ویژگی هایی که با کانفیگ والد مشابه هستند، نگهداری می کنند مگر اینکه ما لینک یا پیوند به این فرزند( مشتق شده) را صریحاً با تغییر دادن یک مقدار در این کانفیگ فرزند بشکنیم. در تمام دیگر آیتم های قابل پیکربندی(configurable items)، کانفیگ فرزند، وقتی که مقدار کانفیگ والد تغییر کند، تغییر می کند. 

یکی از کاربردهای خوب کانفیگ های مشتق شده(derived configs)، استفاده از آنها برای پیکربندی های ساده شده(simplified configurations) می باشد و همچنین از آنها برای تنظیم ویژگی ها، استفاده می شود؛ به گونه ای که هر فیچری که به کانفیگ والد اضافه شود، به کانفیگ مشتق شده نیز اضافه شود. 

برای انجام این کار، می توانیم تنظیم Advanced Option Suppress Features را در بخش PropertyManager برای پیکربندی مورد نظر از انتخاب بیرون آوریم(یعنی این گزینه را خاموش کنیم). این باعث می شود که کانفیگ مشتق شده(derived config)، تنها فیچرهایی که به والد مورد نظر اضافه شده اند، را به ارث ببرد(inherit) ، نه دیگر کانفیگ ها را. 

ما می توانیم از کانفیگ های ساده شده ی مورد نظر برای آنالیز عنصر محدود یا Finite Element Analysis (FEA) استفاده کنیم و از مدل ها نقشه هایی(drawing) ایجاد کنیم که تمام شکست های لبه ها(edge breaks) واقعاً مدل سازی شوند یا اسمبلی های بزرگ، ساده سازی شوند. 

ما همچنین می توانیم از آنها به صورت معکوس استفاده کنیم(یک کانفیگ پیچیده به جای یک کانفیگ ساده) تا یک کانفیگ داشته باشیم که فیلت هایی(fillets) را برای اهدافِ رندر کردن اضافه کند؛ که در غیر این صورت در فرآیندهای تولید یا مستندسازی مورد استفاده قرار نمی گرفتند. علاوه بر این، ما می توانیم با استفاده از جدول های طراحی(design tables) که در فصل بعدی آنها را توضیح خواهیم داد، کانفیگ های مشتق شده را ایجاد و نگهداری کنیم. 

(تصویر 11.13 : ایجاد و نگهداری کانفیگ مشتق شده)